വിപരീതം

ഇരുട്ടിനെ അറിയൂ
വെളിച്ചത്തിന്റെ
കൈപ്പട ഉറക്കെ വായിക്കാന്‍
എല്ലാ നിറങ്ങളെയും

ഒറ്റപ്പുതപ്പിലേക്ക്
ചുരുട്ടി മാറ്റുന്ന
നിഴലുകള്‍ക്ക്
അതിനു കഴിയില്ല.
യുദ്ധം ചെയ്യാന്‍
ഒരു
ശത്രു
വേണ്ടതിനാല്‍
ഞാന്‍
പ്രണയിച്ചത്
പോലെ .

ജാലകം

ഒരു തണുപ്പിനും
ഉരിച്ചു കളയുവാന്‍ ആകില്ല
തിളച്ചു മറിയാതെ
അടച്ചു വയ്ക്കുന്ന
ചില വേദനകളെ
വെന്ത് വെന്ത് പെരുകുന്ന
അവയിലൂടെയാണ്
പെണ്ണുങ്ങള്‍ യാത്ര പോകുന്നത്

എന്റെ വേനലില്‍ നിന്നു
ഏത് തണുപ്പിലേക്ക് ആണ്
നീ

കൂട് മാറിയത്

മഴ തെളിച്ചു

നീ
പടി മറഞ്ഞപ്പോള്‍

ഹൃദയം

ശൂന്യമായി

ചെരുപ്പ്

തിടുക്കത്തില്‍ ആണെങ്കിലും

തനിയെ തിരഞ്ഞെടുത്ത

ചെരുപ്പാണ്

അളവ് നോക്കാന്‍ വിട്ടുപോയി

സ്വന്തമായപ്പോള്‍ ആണ് അറിഞ്ഞത്

കാലിനു പാകമെയല്ല

വിരലുകളെല്ലാം വെളിയില്‍

നടക്കുമ്പോള്‍ ഇടയ്ക്കെല്ലാം

കാലില്‍നിന്നു തെറിച്ചു

ദൂരേക്ക്‌

എത്രയിടത്ത്

കല്ലില്‍ തട്ടി വേദനിച്ചു

എന്നും മുറിവും നോവും

കാലുനിറയെ

വ്രണങ്ങളായി

എങ്കിലും

എറിഞ്ഞു കളയാമെന്നു വച്ചാല്‍

ചെരുപ്പില്ലാത്തവളെ

വരാന്തയില്‍ കയറ്റില്ല ആരും

കാലുനിറയെ

ചെളി ഉണ്ടാകുമത്രേ

പെണ്ണകം പ്രകാശനം

2009 മെയ്‌ 31കൊല്ലം പബ്ലിക് ലൈബ്രറിയില്‍ കവി ശ്രീ.കുരീപ്പുഴ ശ്രീകുമാര്‍ കവി എസ്.ജോസഫിന് നല്കി നിര്‍വഹിച്ചു കവി.ശ്രീ.ചവറ കെ എസ് പിള്ള അധ്യക്ഷനായിരുന്നു ,രാജു വള്ളിക്കുന്നം ,ഡോ.സി.ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ എന്നിവര്‍ സമീപം.

ഓര്‍മ്മ

ഓര്‍ത്തുപോകുന്നു നിന്നെ ഞാന്‍

വേണ്ടെന്നു

വഴികളൊക്കെ

പിണങ്ങുന്നുവെങ്കിലും

ഇരുളിനൊട്ടും

തടുക്കുവാനാകാതെ

ഇതളിലൂടെ

പ്രഭാതം വരുമ്പോലെ

ഓര്‍ത്തു പോകുന്നു

നിന്നെ ഞാന്‍

വേണ്ടെന്നു

കതകു പൂട്ടുന്നു

വര്‍ഷങ്ങള്‍ എങ്കിലും

പ്രണയമെന്നായിരുന്നോ

പ്രതീക്ഷകള്‍

കനലുനീന്തിക്കടക്കുന്നതിന്‍

പേര്‌

ചിതറി വീണിവള്‍

പലതായടുക്കുവാന്‍

പതിയെ വന്ന നീ

നിഴലായിരുന്നുവോ!

രാത്രി

നിറയെ ഉള്ളിലും
കണ്ണിലുംകാറ്റിലും
കനലുതന്നെ നീ ,
ഒന്നുകില്‍ കത്തിടും
നെഞ്ചില്‍ അല്ലെങ്കില്‍
ഉലയായി നീറിടും .

സങ്കടങ്ങള്‍ പതുങ്ങുന്ന
കാടിന്റെ
ചിറകില്‍ ഏറി
മടങ്ങുന്ന
പകലിനെ
മെല്ലെ മെല്ലെ
മറക്കുന്ന
രാത്രി നീ .

വയ്യെനിക്ക്‌
മുറിക്കുവാനീ
വലക്കണ്ണികള്‍
എന്നെ
ഇല്ലാതെ
ആക്കിലും,
അത്രമേല്‍
നീ
പുനര്‍ ജനി -
ച്ചെപ്പൊഴോ
എന്റെ ഉള്ളിലെ
ഞാനായി
ജീവനേ .

എന്നെനീ
അറിയുന്നില്ല
എങ്കിലും
ചോരയായ്
പതയുന്നു
നീ
പ്രാണനില്‍ .

രാത്രിയാണ് നീ
കൂരിരുള്‍
ചില്ലയില്‍
പൂക്കുവാന്‍ വന്ന
സങ്കടമാണ്
ഞാന്‍ .